Τα νέα της Ζίτσας

Nέα - σκέψεις - απόψεις - φωτογραφίες από τη Ζίτσα ατάκτως ειρριμμένα

Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2007

Σκέψεις παράλληλες με μια χωρίς τέλος καταστροφή

Τι λέξεις να βρει να περιγράψει κανείς την καταστροφή που λαμβάνει μέρος αυτή την ώρα σε πολλά μέρη της Ελλάδος. Την πρωτόγνωρη και τρομακτικών διαστάσεων καταστροφή και το ολοκαύτωμα που συνάνθρωποί μας ζουν αυτές τις ώρες.
Όλοι, φαντάζομαι, παραλύσαμε μπροστά στις εικόνες των φοβερών πυρκαγιών που κατακαίουν την Ηλεία* (απ' άκρη σε άκρη), την Λακωνία, την Μεσσηνία, την Αρκαδία, την Εύβοια, (ακόμη και το νομό μας-αν και όχι σε μεγάλη έκταση) και ο κατάλογος των περιοχών που πλήττονται δεν έχουν τέλος. Αντίθετα, ολοένα και αυξάνονται τα μέτωπα των πυρκαγιών και ολοένα και μεγαλώνει η αδυναμία αντιμέτωπισης τους.
Ώρα με την ώρα με πιάνει η καρδιά μου και σφίγγεται το στομάχι μου τόσο με τις εικόνες, με τις οποίες μας βομβαρδίζει η τηλεόραση, (οι απανωτές, οι σκληρές, οι βιαίες) όσο και με τις ενδόμυχες σκέψεις που κάνει ο καθένας από μας. Το φόβο που μας τρώει τα σωθικά μήπως την επόμενη, κιόλας, στιγμή αυτό συμβεί και στη δική μας πόρτα, στο δικό μας χωριό.
Η τηλεόραση συντελώντας τόσο στην πληροφόρησή μας, όσο και στην τρομοκράτησή μας, με έχει ακινητοποιήσει εδώ και τρεις μέρες που συντελείται αυτή η τραγωδία, η εθνική τραγωδία στο σπίτι, ανήμπορη και γεμάτη θλίψη να παρακολουθώ με αγωνία τις απεγνωσμένες προσπάθειες για επιβίωση, ουσιαστικά, των συμπολιτών μας καθώς και την τεράστια φυσική, οικονομική καταστροφή με τον πελώριο αριθμό νεκρών.

Στο μυαλό μου έρχεται κάτι που είχε γράψει ο Χέμινγουεη:
"Κανένας άνθρωπος δεν αποτελεί μόνος του ολόκληρο νησί. Ο καθένας είναι και ένα μέρος της ηπείρου, ένα κομμάτι της στεριάς. Όταν η θάλασσα ξεπλένει ένα σβώλο χώμα τότε η Ευρώπη γίνεται πιο μικρή, όπως ακριβώς γίνεται όταν ξεπλένει ένα ακρωτήρι, ή και έναν πύργο, που ανήκει σε σένα ή ένα κτήμα των φίλων σου.
Ο θάνατος κάθε ανθρώπου λιγοστεύει τον ίδιο τον εαυτό σου, γιατί αποτελείς ένα συνόλο με την ανθρωπότητα.
Ποτέ, λοιπόν, μη ρωτήσεις για ποιον χτυπά η καμπάνα. Η καμπάνα χτυπά για σένα!"

Η Ελλάδα, πιστεύω ότι θα αλλάξει μετά από αυτή την καταστροφή. Όλοι θα αλλάξουμε μετά από αυτό. Τίποτα δεν θα είναι το ίδιο και δυστυχώς οι τεράστιες συνέπειες θα φανούν σύντομα σε όλους τους τομείς και θα επηρεάσουν όχι μόνο εμάς, αλλά και κυρίως τα παιδιά μας αύριο.
Ο λόγος που με έκανε να καταγράψω εδώ μερικές από τις σκέψεις μου, όσο και αν αυτό ακούγεται κλισέ, είναι η ανάγκη πρόληψης και η ανάγκη προστασίας της κληρονομιάς μας τόσο σε ατομικό, όσο και συλλογικό επίπεδο.

* Έχοντας επισκεφθεί πολύ πρόσφατα την περιοχή της Ηλείας και έχοντας θαυμάσει την οργιώδη βλάστηση της, τις καταπράσινες καλλιέργειες και τους απέραντους γκριζοπράσινους ελαιώνες της, όπως και κυρίως την μέσα σε ένα επιβλητικής ομορφιάς τοπίο Αρχαία Ολυμπία, ένιωθα ακόμη πιο έντονη την αγανάκτηση, την οργή και τη λύπη μου, συνάμα, για όλα αυτά που έχασε ο κόσμος εκεί - και είναι πολλά και αναντικατάστατα - και εμείς μαζί.
Κυριακή, 27/8/2007

Κυριακή, 26 Αυγούστου 2007

Γεια σας από τη Ζίτσα

Είναι Κυριακή μεσημέρι : έξω η ζέστη είναι αρκετή όπως και ο αέρας που φυσά δυνατά κατά διαστήματα .
Μερικές στιγμές το μυαλό μου πάει στις φωτιές ,είναι φοβερό αυτό που συμβαίνει
Μέχρι στιγμής εδώ δεν υπάρχει κάτι και ας ελπίσουμε να μην υπάρξει , πριν δυο τρία βράδια φαινόταν 2 φωτιές σε διαφορετικά σημεία γύρο από το χωριό .

Νομίζω ότι από αύριο αν όχι από σήμερα οι περισσότεροι που είχαν έρθει στο χωριό για το καλοκαίρι θα αρχίζουν να αποχωρούν.

Η κούραση των ημερών και η ζεστή που είναι έντονη τις τελευταίες μέρες και στο χωριό μας μου διώχνουν κάθε διάθεση να γράψω κάτι στο blog .
Βασικά δεν έχω και πολλά να πω για τη γιορτή μια μέρα πήγα και κάθισα πολύ λίγο
Για μένα η γιορτή δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο γενικά
Δεν ξέρω και τον ακριβή λόγο ύπαρξης της έτσι όπως συνεχίζει ,αν μπορεί κάποιος να με βοηθήσει .
Δεν έχω ρωτήσει και πολύ κόσμο να μου πει την άποψη του πάνω στη γιορτή όχι μόνο τη φετινή αλλά γενικά .

Κάπως έτσι είναι τα πράγματα στο χωριό
Ποιο κάτω έχω μια φωτογραφία τραβηγμένη κάπου μέσα στο χωριό


Ζιτσα 26 Αυγούστου 2007

Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2007

Δεκαπενταύγουστος

και πολύς κόσμος είναι γενικά στα χωριά μας .
Σήμερα αρκετοί κατηφόρισαν για το μοναστήρι των Πατέρων και μετά για το ποτάμι.
Εγώ σας στέλνω 2 φωτογραφίες από ψηλά .
1
2

και όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος έχουμε και έκθεση ζωγραφικής στο χωριό

Καλά να περνάτε


Ζίτσα 15 Αυγούστου 2007

Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2007

Καλησπέρα από το χωριό.

Κρύο έχουμε τις 2 τελευταίες μέρες γύρο στους 16 βαθμούς είναι θερμοκρασία τώρα το βράδυ .
Κόσμος αρκετός έχει έρθει και γενικά περνάει κάθε μέρα από το χωριό μας .
Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε είχαμε στο ποτάμι τις αθλητικές δραστηριότητες που έχουν καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια και περιλαμβάνουν κατέβασμα του ποταμού με βάρκα –εναέριο πέρασμα ,τοξοβολία κ.α. Δεν πήγα αλλά από ότι μου είπαν δεν είχε και πολύ κόσμο και γενικά δεν ήταν και πολύ διαφημισμένη σαν εκδήλωση. Δεν ξέρω το γιατί ?

Τώρα πάμε για τις επόμενες εκδηλώσεις που έχουμε μέσα στον Αύγουστο.




Ζιτσα 6 Αυγούστου 2007
 
web page hit counter eXTReMe Tracker
online